Interressant licht spel:

2. Volgende stap: ik ga op zoek naar een manier om de zijmuur te kunnen weghalen zonder het lichtspel te verliezen en naar een andere manier om het lichtspel te tonen…

=> niet geslaagd

3. Architectuur moet leiden … Door mijn muur gebogen te maken dacht ik dat de bezoekers zich gingen omdraaien om het paviljoen uit de andere richting te bekijken. Je hebt namelijk een heel verschillend zicht en indruk naargelang de kant van waaruit je de constructie bekijkt. 

=> Muur had niet genoeg effect op de bezoekers…

4. Mijn horizontale platen heb ik verdikt tot volumes. Ze hebben een bepaalde dikte volgens de rij van Fibonacci (1-2-3-5-8-13-21-34-…) . Ook de opengelaten plaats tussen de blokken wordt bepaald door deze rij.
Hier ontstaat er een omkering tussen massa <->volume : De dikte van het laatste blokje (vòòr de speigel) is even groot als de breedte van de eerste opening enz…

Het parcours met de beleving die ik zocht bestond uit 7 blokjes met als schaal : Fibonacci 1 = 40cm
De bedoeling is dat je binnen komt door een lange smalle gang zodat je je licht ongemakkelijk voelt en zodat het een beetje spannend wordt.

(Hier één van mijn onderzoeks-posters)

Aan het einde van mijn paviljoen heb ik een spiegel geplaatst zodat mijn paviljoen dubbel zo groot lijkt en zodat heel mijn paviljoen ook wordt omgekeerd.
Het is de bedoeling dat als je binnen komt je effectief de indruk krijgt dat het paviljoen uit twee zelfde delen bestaat die omgekeerd tegen elkaar geplaatst zijn. Daarom had ik de opening in de spiegel even groot gemaakt als de opening van het eerste blokje. En ook de dikte van het “spiegelblokje” dezelfde gemaakt als dit van het eerste blokje.

=> De dikte van het “spiegelblokje” past echter niet in de rij en geeft geen meerwaarde aan het te bekomen effect…

5. Nu is het laatste blokje zo dun mogelijk gemaakt.

In dit stadium van mijn ontwerp heb ik aan de binnenmuur ook een spiegel geplaatst om mijn paviljoen nog eens extra te vergroten en zo de omkering van illusie <-> realiteit te bekomen.

=> Deze tweede spiegel is echter een te eenvoudige oplossing  en hierdoor gaat een groot deel van mijn lichtspel verloren, terwijl licht juist één van mijn thema’s is.
De resulterende vorm (een lange rechthoek) die men bekomt is ook niet zo mooi.

6. Ook het vooraanzicht was niet echt wat ik wou bekomen… Ofwel moet er langs de linkerkant een gigantische, kollosale, indrukwekkende muur staan ofwel een quasi onzichtbare muur. Niet iets tussen de twee !

 
                                            vroeger=>nu

Uiteindelijk heb ik gekozen voor een zo dun mogelijke muur.

=> Waarom deze vorm? Waarom een vierkant?

7. Na verdere opzoekingen naar de rij van Fibonacci en de gulden snede kwam ik uiteinedelijk tot mijn volgende stap.

info:
De rij van Fibonacci: 1-2-3-5-8-13-21-34-…
Volgens Fibonacci zijn de perfecte verhoudingen voor een rechthoek 2 op 3, 3 op 5, 5 op 8, 8 op 13, 13 op 21, …
Volgens de Gulden Snede verhouden zich de zijden van een perfecte rechthoek met het getal 1.6180339887499…

Door deze 2 redeneringen te onderzoeken heb ik ontdekt dat de rij van Fibonacci een Gulden Snede is. (Maar niet omgekeerd)
Vb: Voor een rechthoek met de grootste zijde gelijk aan 21, zou volgens de Gulden Snede ( berekening 21/ 1.6180339887499… ) de kleine zijde gelijk moeten zijn aan 12.978986… Dit is afgerond gelijk aan 13 zoals de bewering van Fibonacci.

Ik wou een paviljoen maken die voledig volgens de rij van Fibonacci in elkaar zat. 
Om de perfecte rechthoek te gebruiken volgens de rij van Fibonacci(zowel doorgang als het totaal volume) werden mijn blokken gigantisch groot : onmogelijk om te realiseren. Omdat ik had besloten om 7 blokken te gebruiken voor mijn beleving, was ik verplicht om de hoogte van mijn openingen 34m te maken. Na veel zoekwerk heb ik besloten om de perfecte rechthoek te maken volgens de Gulden Snede en met een andere exponentiële rij, zodat mijn paviljoen realiseerbaar wordt.

Met deze nieuwe vorm heb ik eerst nog eens getest of de tweede spiegel een positieve invloed zou hebben op mijn ontwerp…

Uiteindelijk koos ik om zonder spiegel door te gaan. Het geeft meer lichtspeling…

=> Wat wel spijtig was dat ik na zoveel zoeken naar het Fibonacci paviljoen ik uiteindelijk Fibonacci liet vallen omwille van de grootte.

8. Het eindresultaat:
Om toch een realiseerbaar paviljoen te maken met Fibonacci. Heb ik ipv 7 blokken maar 6 blokken genomen met 2 verschillende fibonacci schalen in de verticale en horizontale richting.
Horizontaal: 1 = 50cm
Verticaal: 1 = 100cm

 
Een spel van gebogen lijnen en op het eerste zicht totaal chaotisch vensterpatroon

  
Zelfs het grondplan toont een totaal onregelmatig beeld

 
Het lichtspel, resultaat van het bovenvernoemd chaotisch vensterpatroon, wordt nog versterkt door de dikte van de muren. Het dak lijkt te zweven boven het gebouw, door de opening die op de volledige lengte is aangebracht.

  
Het licht weerkaatst door de volledige hoogte van de toren om precies het altaar te verlichten

La Tourette:

 
Beleving: Van klare gang verlicht door het direct zonlicht naar een veel donkere ruimte, onrechtstreeks verlicht door weerkaatsing op, al dan niet gekleurde, vlakken =>
1. Als je binnen komt is alles donker.
2. Beetje bij beetje wennen je ogen aan de  half-duisternis.
3. Je ziet geleidelijk meer en meer détails.

Zelfde toepassing van een ogenschijnlijk ‘zwevend’ dak; door deze toepassing wordt vermeden dat het plafond één donker geheel wordt

De in de lengte geplaatste langwerpige ramen, creeren een lichtpad waar voorbijgangers automatisch op lopen. De geestelijken waarvoor het gebouw bedoeld was, waren hierdoor geneigd om verder van de ramen, en dus van de afleiding, te blijven.

 
Een zekere regelmaat zonder 100% repetitieve weergave van eenzelfde patroon. Dit creëert een onrustig, maar boeiend effect

Het pavilioen wordt gevormd door een halve stuctuur en het licht maakt de andere helft. zodat op een bapaalt moment alles één geheel is en dat men niet beseft dat er maar de helft werkelijk uit structuur bestaat en de andere helft licht en schaduw is.

2. Repetitie moet het paveljoen maken. (vb: lotus house)

3. De repetitie moet worden verder gezet door het licht. (vb: Kengo Kuma bamboo house)

4. Repetitie volgens een wiskundige logica of fractaal.

2.

 lichtstudie van 2de maquette:

2. Vertrekken van een kubus die je onderverdeeld en die dellen uitrekken. Er vlakken uitlaten om te spelen met licht.

3. Fractalen omzetten in 3D om zo tot een ruimte te komen.

Definitie:
Een fractaal is een geometrische figuur die zelf-gelijkend is. Hiermee wil men zeggen dat men een fractaal steeds kan opsplitsen in stukken die gelijkvormig zijn aan het origineel.

Bij de kromme Van Koch vertrekt men van een lijnstuk, de basis genoemd. Die basis wordt dan verdeeld in 3 gelijke stukken, het middelste wordt vervangen door een gelijkzijdige driehoek zonder basis. Deze figuur noemt men de generator. De volgende stappen zijn nu steeds analoog.Men beschouwt elk lijnstuk als een nieuw basis en verdeelt die dan weer als voorheen. 

3D: Spons van Menger

De spons van menger verkrijgt men door één vierkant op te splitsen in negen congruente vierkanten. Vervolgens laat men de middelste weg. Nu doet men het zelfde met de overige acht vierkanttjes, dan weer, dan nog eens, …

  – Structureel: Fao Architects:
 

  – Estetisch:
Pierre Cardin House
 

2. Repeterende staven:

Buckminster fuller:
      

Chokkura: