Ronchamps:
Een spel van gebogen lijnen en op het eerste zicht totaal chaotisch vensterpatroon
Zelfs het grondplan toont een totaal onregelmatig beeld
Het lichtspel, resultaat van het bovenvernoemd chaotisch vensterpatroon, wordt nog versterkt door de dikte van de muren. Het dak lijkt te zweven boven het gebouw, door de opening die op de volledige lengte is aangebracht.
Het licht weerkaatst door de volledige hoogte van de toren om precies het altaar te verlichten
La Tourette:
Beleving: Van klare gang verlicht door het direct zonlicht naar een veel donkere ruimte, onrechtstreeks verlicht door weerkaatsing op, al dan niet gekleurde, vlakken =>
1. Als je binnen komt is alles donker.
2. Beetje bij beetje wennen je ogen aan de half-duisternis.
3. Je ziet geleidelijk meer en meer détails.
Zelfde toepassing van een ogenschijnlijk ‘zwevend’ dak; door deze toepassing wordt vermeden dat het plafond één donker geheel wordt
De in de lengte geplaatste langwerpige ramen, creeren een lichtpad waar voorbijgangers automatisch op lopen. De geestelijken waarvoor het gebouw bedoeld was, waren hierdoor geneigd om verder van de ramen, en dus van de afleiding, te blijven.
Een zekere regelmaat zonder 100% repetitieve weergave van eenzelfde patroon. Dit creëert een onrustig, maar boeiend effect
